HOME
Main Menu
HOME
KADRA
ZAGADNIENIA
KOŁO NAUKOWE
MAPA STRONY
Odwiedza nas 1 gość

Sejm RP
Senat RP
Prezydent RP
Rada Ministrów RP
Trybunał Konstytucyjny
Sąd Najwyższy
Krajowa Rada Sądownictwa
Rzecznik Praw Obywatelskich
Rzecznik Praw Dziecka
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Państwowa Komisja Wyborcza
Uniwersytet Śląski

Wyniki kolokwium Drukuj

GRUPA A7 (I ROK)

WYNIKI KOLOKWIUM Z DNIA 11.01.2016 r. 

 

307131     7,75 pkt / 27     2 (ndst)

307022     5,25 pkt / 27     2 (ndst)

306838     5,25 pkt / 27     2 (ndst)

307467     1,5 pkt / 27     2 (ndst)

302773     0,75 pkt / 27     2 (ndst)

307231     3 pkt / 27     2 (ndst)

308435     0,5 pkt / 27     2 (ndst)

MICHAŁ WITCZAK     3,5 pkt / 27     2 (ndst)

309021     0 pkt / 27     2 (ndst)

307184     2 pkt / 27     2 (ndst)

307145     11,25 pkt / 27     2 (ndst)

307008     10 pkt / 27     2 (ndst)

307211     9 pkt / 27     2 (ndst)

307828     1,25 pkt / 27     2 (ndst)

307121     12,75 pkt / 27     -3 (-dst)

307232     2,25 pkt / 27     2 (ndst)

307509     4,75 pkt / 27     2 (ndst)

307530     3 pkt / 27     2 (ndst)

306836     4 pkt / 27     2 (ndst)

305649     14,75 pkt / 27     3 (dst)

306796     2,25 pkt / 27     2 (ndst)

307387     10,25 pkt / 27     2 (ndst)

307091     9,75 pkt / 27     2 (ndst)

307963     6,25 pkt / 27     2 (ndst)

306946     9,5 pkt / 27     2 (ndst)

307181     8,25 pkt / 27     2 (ndst)

307205     9,75 pkt / 27     2 (ndst)

307124     5,5 pkt / 27     2 (ndst)

306821     5,5 pkt / 27     2 (ndst)

 

 

KOLOKWIUM ZE ŹRÓDEŁ PRAWA (27 pkt do zdobycia)

IMIĘ I NAZWISKO:

 

NR ALBUMU:

 

DATA:

 

GRUPA ĆW.:

 

Udziel zwięzłych odpowiedzi na następujące pytania:

1. Wyjaśnij, na czym polega różnica między „systemem prawnym” a „porządkiem prawnym” (2 pkt)

Jako „porządek prawny” można rozumieć zbiór wszystkich reguł funkcjonujących w obrocie prawnym i stanowiących potencjalne podstawy normatywne podejmowania decyzji. „System prawny” rozumiany jest natomiast jako całokształt norm prawnych obowiązujących w danym czasie w konkretnym państwie i uporządkowanych na podstawie przyjętych kryteriów. Niezależnie od istnienia w nauce prawa innych sposobów pojmowania porządku prawnego i relacji tego pojęcia z systemem prawa - a niekiedy ich zamiennego używania - kluczowa różnica tkwi w przymiotniku „obowiązujący”. W świetle powyższych skrótowo przedstawionych definicji na system prawa składają się wiążące adresatów, obowiązujące przepisy. Natomiast porządek prawa jest pojęciem „pojemniejszym”, gdyż zawiera w swym zakresie również inne reguły i kryteria stanowiące potencjalne podstawy normatywne podejmowania decyzji. W ramach porządku prawnego mogą się zatem znaleźć jako źródła podstawy decyzji także reguły i kryteria nieposiadające charakteru formalnie wiążącego. Jest to zjawisko charakterystyczne dla szeroko rozumianego prawa Unii Europejskiej, na które składają się: prawo traktatowe, prawo międzynarodowe Unii Europejskiej (UE), prawo pochodne formalnie obowiązujące oraz tzw. soft law, zasady prawa odkrywane przez Trybunał Sprawiedliwości UE (TS UE), zwyczaje, case-law TS UE oraz prawo wewnętrzne UE. 

 

2. Co stanowi kryterium podziału źródeł prawa na: (2 pkt)

a) międzynarodowe, unijne i krajowe?

Artykuły: 9, 87 ust. 1 oraz 90-91 Konstytucji RP.

b) powszechnie obowiązujące i wewnętrznie wiążące?

Sposób określenia adresata normy prawnej. 

c) samoistne i wykonawcze?

Rodzaj upoważnienia do wydania aktu prawnego.

d) podustawowe, ustawowe i ponadustawowe?

Moc prawna aktu (normy), zależna od szczebla zajmowanego przezeń w hierarchii źródeł prawa powszechnie obowiązującego i związana z nią siła derogująca.


3. Wyjaśnij, co oznaczają wskazane w tabeli terminy: (2 pkt)

 

„ZAMKNIETY SYSTEM ŹRÓDEŁ PRAWA”:

„OTWARTY SYSTEM ŹRÓDEŁ PRAWA”:

ASPEKT PRZEDMIOTOWY

Konstytucja RP wyczerpująco wymieniła formy aktów, w jakich mogą być zawierane normy o powszechnie obowiązującym charakterze.

W art. 93 Konstytucji RP nie dokonano wyczerpującego wyliczenia wszelkich aktów wewnętrznych, jakie mogą być wydawane pod rządami obowiązującej ustawy zasadniczej.

ASPEKT PODMIOTOWY

Konstytucja RP wymieniła w sposób wyczerpujący katalog organów upoważnionych - na szczeblu centralnym - do stanowienia powszechnie obowiązującego prawa.

W art. 93 Konstytucji RP nie dokonano wyczerpującego wyliczenia wszelkich podmiotów, jakie mogą wydawać akty prawa wewnętrznego pod rządami obowiązującej ustawy zasadniczej.

 

4. Jakim wymaganiom musi odpowiadać każdy akt prawa wewnętrznego? (2 pkt)

a) może być adresowany tylko do jednostek organizacyjnie podległych organowi wydającemu ten akt (art. 93 ust. 1 Konstytucji RP);

b) może obowiązywać tylko jednostki, a nie może działać na zewnątrz, w szczególności nie może być podstawą decyzji wobec obywateli, osób prawnych oraz innych podmiotów (art. 93 ust. 2 zd. 2 Konstytucji RP );                                                        

c) może być wydany tylko w ramach ustawy, która musi określać ogólną kompetencję danego organu do wydawania aktów prawa wewnętrznego (jedyny wyjątek tworzą uchwały Rady Ministrów, które mogą być stanowione w ramach konstytucyjnych kompetencji tego organu; art. 93 ust. 2 zd. 1 Konstytucji RP).

d) musi być zgodny z powszechnie obowiązującym prawem (art. 93 ust. 3 Konstytucji RP).


5. Wymień trzy centralne, ponadresortowe dzienniki publikacyjne, przewidziane przez ustawę z 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych: (1,5 pkt)

a) Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

b) Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

c) Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

 

6. Na czym polega abstrakcyjny charakter normy prawnej? Jakie są jego konsekwencje? (1 pkt)

Polega na tym, że norma wyznacza klasy zachowań. Konsekwencją jest, że norma ma charakter powtarzalny, a więc nie ulega samouchyleniu poprzez jednorazowe zastosowanie.


7. Na czym polega zasada zupełności koniecznego zakresu ustawy? (1 pkt)

Oznacza ona wymóg oparcia na ustawie każdej regulacji, która przybiera postać przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Nie ma bowiem obecnie takich materii, w których mogłyby być stanowione regulacje podustawowe bez uprzedniego ustawowego unormowania tych materii. Zaliczenie danej materii do wyłączności ustawy nie oznacza jednak absolutnego zakazu jej regulowania w drodze wykonawczych aktów podustawowych (rozporządzeń).

 

8. Jakie warunki muszą zostać spełnione, aby Prezydent RP mógł wydać rozporządzenie z mocą ustawy, o którym mowa w art. 234 Konstytucji RP? (2 pkt)

a) obowiązywanie stanu wojennego

b) niemożność zebrania się Sejmu na posiedzenie

c) wniosek Rady Ministrów

d) zgodność przepisów rozporządzenia z art. 228 ust. 3-5 Konstytucji RP


9. Wymień podmioty, które – w świetle obowiązującej Konstytucji RP – mają prawo do wydawania rozporządzeń normatywnych: (3,5 pkt)

a) Rada Ministrów

b) Prezes Rady Ministrów

c) minister kierujący działem administracji rządowej (minister resortowy)

d) przewodniczący komitetów, o których mowa w art. 147 ust. 4 Konstytucji RP

e) Prezydent RP

f) Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji

g) Marszałek Sejmu / Marszałek Senatu zastępujący Prezydenta RP


 10. Wymień rodzaje aktów prawa miejscowego: (1,5 pkt)

a) akty zawierające statuty

b) akty zawierające przepisy porządkowe

c) akty zawierające przepisy wykonawcze

 

11. Wymień cztery podstawowe wymagania, którym musi odpowiadać rozporządzenie normatywne i dochowanie którym jest przedmiotem badania przy ustalaniu konstytucyjności i legalności rozporządzenia: (2 pkt)

a) oparcie rozporządzenia na podstawie ustawowej - z czego wynika - oczywisty także na tle art. 87 Konstytucji RP - zakaz stanowienia rozporządzeń samoistnych;

b) utrzymanie regulacji rozporządzania w ramach wskazanych przez upoważnienie, wszelkie wyjście poza ten zakres nadaje takim przepisom charakter samoistny,

c) zdeterminowanie treści i celu rozporządzenia przez cel ustawy, którą ma wykonywać;

d) niesprzeczność rozporządzenia z unormowaniami o randze ustawowej - a więc nie tylko ze wszystkimi przepisami zawartymi w ustawie, w której zawarto upoważnienie do wydania rozporządzenia, ale też ze wszystkimi innymi obowiązującymi przepisami ustawowymi.

 

12. Do umów międzynarodowych dotyczących jakich materii odnosi się wymóg uchwalenia ustawy akceptującej? (2,5 pkt)

a)  pokoju, sojuszy, układów politycznych lub układów wojskowych;

b)  wolności, praw lub obowiązków obywatelskich, określonych w konstytucji;

c)  członkostwa Rzeczypospolitej w organizacji międzynarodowej;

d)  znacznego obciążenia państwa pod względem finansowym;

e)  spraw uregulowanych w ustawie lub w których konstytucja wymaga ustawy.


 13. Wymień i scharakteryzuj zasady determinujące pozycję prawa Unii Europejskiej
w wewnętrznych porządkach prawnych państw członkowskich: (3 pkt)

a) Zasada bezpośredniej skuteczności prawa Unii Europejskiej w krajowych porząd­kach prawnych.

Oznacza to, że zarówno traktaty założycielskie, jak i akty prawa pochodnego (zwłaszcza tzw. rozporządzenia) przez sam fakt swego ustanowienia uzyskują moc wiążącą we wszystkich państwach Unii Europejskiej, a tym samym normy w nich zawarte - o ile pozwala na to ich treść - podlegają bezpośredniemu stosowaniu przez wszystkie organy na szczeblu państwowym. Innymi słowy, gdy chodzi o prawo pochodne (są to regulacje stanowione na szczeblu UE przez jej organy) staje się ono automatycznie częścią porządku prawnego obowiązującego w krajach członkowskich. Nie jest potrzebne (ani do­puszczalne) jakiekolwiek potwierdzanie tych regulacji przez poszczególne państwa czy też przekształcanie ich w akty prawa wewnętrznego. Ponieważ zaś na system prawa Unii Europejskiej składają się obecnie tysiące aktów, w praktyce oznacza to, że organy krajowe muszą na co dzień stosować dwa rozbudowane systemy prawa - swoje prawo wewnętrzne i europejskie prawo wspólnotowe.

b) Zasada pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej przed prawem krajowym.

Oznacza to, że w razie kolizji pomiędzy prawem Unii a prawem krajowym przeważają normy tego pierwszego, i to niezależnie od ich rangi. Innymi słowy, jeżeli sędzia rozpozna­jący konkretną sprawę zetknie się z takim konfliktem, to ma obowiązek pominięcia normy prawa wewnętrznego i zastosowania normy prawa Unii Europejskiej. Jest to kompetencja każdego sędziego i nie ma w takim wypadku konieczności kierowania sprawy do krajowego Trybunału Konstytucyjnego.

c) zasada jednolitości prawa Unii Europejskiej.

Oznacza ona konieczność jedna­kowego stosowania (więc rozumienia) norm prawa Unii Europejskiej we wszystkich krajach członkowskich, co między innymi zapewnione jest przez ustanowienie monopolu Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości do ustalania wykładni tego prawa. Innymi słowy, jeżeli przy stosowaniu prawa Unii Europejskiej powstają wątpliwości interpretacyjne, to obowiązkiem sądów krajowych jest zwrócenie się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o ich wyjaśnienie. W praktyce nadaje to TS UE bardzo duże znaczenie, a jego orzecznictwo - formu­łujące między innymi tak zwane ogólne zasady prawa - traktowane jest jako szczególne źródło pierwotnego prawa Unii Europejskiej.


PUNKTACJA:

ILOŚĆ PUNKTÓW:

OCENA:

0-13

2 (ndst)

14 - 16

3 (dst)

17 – 19

+3 (+dst)

20 – 22

4 (db)

23 - 25

+4 (+db)

26 - 27

5 (bdb)