HOME
Main Menu
HOME
KADRA
ZAGADNIENIA
KOŁO NAUKOWE
MAPA STRONY
Odwiedza nas 1 gość

Sejm RP
Senat RP
Prezydent RP
Rada Ministrów RP
Trybunał Konstytucyjny
Sąd Najwyższy
Krajowa Rada Sądownictwa
Rzecznik Praw Obywatelskich
Rzecznik Praw Dziecka
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Państwowa Komisja Wyborcza
Uniwersytet Śląski

WYNIKI Drukuj

GRUPA A9 (I ROK)

WYNIKI KOLOKWIUM Z DNIA 16.12.2015 r. 


307143     13,75 pkt / 15     +4 (+db)

307136     0,25 pkt / 15     2 (ndst)

307342     6,5 pkt / 15     2 (ndst)

307680     10 pkt / 15     3 (dst)

307199     14,75 pkt / 15     5 (bdb)

308343     14,25 pkt / 15     5 (bdb)

300593     0,75 pkt / 15     2 (ndst)

FRANCISZEK ROBAK     12,5 pkt / 15     4 (db)

306667     7 pkt / 15     2 (ndst)

306853     14,75 pkt / 15     5 (bdb)

307216     8,25 pkt / 15     3 (dst)

307276     3,5 pkt / 15     2 (ndst)

307792     2,75 pkt / 15     2 (ndst)

307259     14,5 pkt / 15     5 (bdb)

307200     12,5 pkt / 15     4 (db)

307393     14,5 pkt / 15     5 (bdb)

307164     12,75 pkt / 15     4 (db)

306735     14,75 pkt / 15     5 (bdb)

307210     3,5 pkt / 15     2 (ndst)

307227     11,5 pkt / 15     +3 (+dst)

ALEKSANDRA GRUDNIEWICZ     5 pkt / 15     2 (ndst)

WOJCIECH MICHALAK     7,75 pkt / 15     =3 (=dst) 

 

 

KOLOKWIUM Z KONSTYTUCYJNEGO STATUSU JEDNOSTKI

IMIĘ I NAZWISKO:

 

NR ALBUMU:

 

DATA:

16.12.2015 r.

GRUPA ĆW.:

IX

 

Udziel zwięzłych odpowiedzi na następujące pytania:

 

1. Wyjaśnij, na czym polega różnica między „prawem” a „wolnością”? (2 pkt)

Pojawienie się pojęcia „prawa pozytywne” dało podstawę do rozróżniania pojęć „wolność" i „prawo”:

- o wolności mówimy w sytuacji, gdy władza publiczna ma obowiązek powstrzymania się od ingerencji w działania jednostki (a więc wtedy, gdy mamy do czynienia z prawem negatywnym),

- o prawie - w sytuacji, gdy władza publiczna ma obowiązek podjęcia działań pozytywnych.

Trzeba jednak pamiętać, że różnienie to bywa mylące i na przykład w konstytucji z 1997 roku wprawdzie występuje, ale w sposób nie do końca konsekwentny.

 

2. Wymień trzy podstawowe wymiary równości: (1,5 pkt)

a) w sytuacji prawnej obywateli,

b) w możliwościach wpływania obywateli na proces sprawowania władzy politycznej,

c) w sytuacji ekonomicznej i szansach jej poprawienia.


3. Wymień szczególne aspekty zasady równości, wymienione w Konstytucji RP: (2,5 pkt)

a) oddzielnie formułuje zasadę równości kobiet i mężczyzn (art. 33) oraz nieco dokładniej określa istotę tej równości;

b) wprowadza zasadę równouprawnienia Kościołów i innych związków wyznaniowych (art. 25 ust. 1), trzeba jednak zaznaczyć, iż pojęcie „równouprawnienie" nie jest tożsame z pojęciem „równość";

c) oddzielnie formułuje zasadę równości prawa wyborczego (art. 96 ust. 2; art. 127 ust. 1 i art. 169 ust. 2), co wynika ze związku tej zasady z regulacjami prawa wyborczego;

d) formułuje zasadę równej dla wszystkich ochrony prawnej prawa własności, innych praw majątkowych oraz prawa dziedziczenia (art. 64 ust. 2);

e) gwarantuje obywatelom polskim dostęp do służby publicznej na jednakowych zasadach (art. 60).


4. Wyjaśnij, co oznacza termin „tzw. pośrednie horyzontalne działanie konstytucyjnych praw i wolności”: (1 pkt)

Sytuacje, w których ustawodawstwo szczegółowe niejako przetłumaczyło ogólne zasady konstytucyjne na język konkretnych zakazów i nakazów.


5. Wyjaśnij, na czym polega koncepcja „istoty” praw i wolności: (2 pkt)

Wywodzi się z konstytucjonalizmu niemieckiego. Opiera się na założeniu, w myśl którego w ramach każdego konkretnego prawa i wolności można wyodrębnić pewne elementy podstawowe (rdzeń, jądro), bez których takie prawo czy wolność w ogóle nie będzie mogła istnieć oraz pewne elementy dodatkowe (otoczkę), które mogą być ujmowane i modyfikowane w różny sposób bez zniszczenia tożsamości danego prawa czy wolności. Np. wywłaszczenie jest z natury rzeczy ingerencją w istotę prawa własności, bo oznacza całkowite pozbawienie tego prawa, dlatego wywłaszczenie musi znajdować odrębną podstawę konstytucyjną i dopuszczalne jest tylko za słusznym odszkodowaniem (art. 21 ust. 2). Natomiast ustanawianie różnego rodzaju służebności (np. drogi koniecznej) jest wprawdzie ingerencją w prawo własności, ale skoro nie przekreśla istoty tego prawa, może być ustanowione w drodze ustawy zwykłej (jednak - zgodnie z zasadą proporcjonalności - może być odnoszone tylko do sytuacji o koniecznym charakterze). W myśl art. 31 ust. 3 zd. 2 ograniczenia praw i wolności nie mogą naruszać ich istoty, a tym samym wskazana koncepcja znalazła zastosowanie w polskim prawie konstytucyjnym. Warto dodać, że już wcześniej znalazła była ona odzwierciedlona w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, który odnosił ją zarówno do praw politycznych (wywodząc, że ustanowienie cenzury prewencyjnej stanowiłoby naruszenie istoty wolności słowa, jest więc zawsze wykluczone), jak i do praw socjalnych (całkowite odstąpienie od waloryzacji rent za okres danego kwartału narusza istotę prawa do zabezpieczenia społecznego).


6. Wyjaśnij, na czym polega tzw. dwuwarstwowe pojmowanie norm o prawach jednostki? (2 pkt)

Oznacza to, że każdy przepis konstytucyjny wyrażający konkretne prawo czy wolność musi być rozumiany jednocześnie jako:

- prawo podmiotowe, to znaczy konkretne uprawnienie przysługujące jednostce wobec władz publicznych, a czasem też wobec innych podmiotów;

- wytyczna działania dla całego systemu władz publicznych, wyrażająca określoną wartość, której realizacja jest ogólnym obowiązkiem wszystkich władz publicznych.

Dwuwarstwowe pojmowanie praw i wolności znalazło szerokie rozwinięcie zwłaszcza w doktrynie niemieckiej i w orzecznictwie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego, mówiących o subiektywnym i obiektywnym aspekcie postanowień konstytucyjnych o prawach jednostki.

W polskim orzecznictwie za punkt wyjścia trzeba przyjąć wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 23 marca 1999 roku, w którym wskazano, że niezależnie od subiektywnej (obronnej) treści poszczególnych praw i wolności, wynika z nich także zobowiązanie władz publicznych do podejmowania działań służących ich ochronie. Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie postanowienia art. 38-76 konstytucji ujęte są jako prawa (wolności) w takim rozumieniu. Niektóre zawarte tam unormowania należy traktować wyłącznie jako zasady polityki państwa, z których bezpośrednio nie wynikają żadne prawa podmiotowe jednostki.


7. Wymień, sformułowane w Konstytucji RP, podstawowe zasady odpowiedzialności karnej: (1,5 pkt)

a) nullum crimen sine lege et nulla poena sine lege (art. 42 ust. 1) - nie dotyczy to sytuacji, gdy czyn, w czasie jego popełnienia, stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego,

b) zasada domniemania niewinności (art. 42 ust. 3),                                                                                                       

c) wyłączenie przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości (art. 43), zawieszenie przedawnienia w stosunku do przestępstw nieściganych z przyczyn politycznych, popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych lub na ich zlecenie - do czasu ustania tych przyczyn (art. 44).     


8. Jakie elementy składają się na wolność sumienia i religii, przewidzianą w art. 53 Konstytucji RP? (2,5 pkt)

a) wolność wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru; oznacza to także prawo do prowadzenia życia zgodnego ze wskazaniami wyznawanej religii - szczególną gwarancją w tym zakresie jest prawo odmowy służby wojskowej z uwagi na przekonania religijne (art. 85 ust. 2),

b) swobodę uzewnętrzniania religii - indywidualnie lub zbiorowo, publicznie lub prywatnie - zwłaszcza przez uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach, nauczanie i praktykowanie; łączy się z tym zakaz zmuszania do uczestniczenia lub nieuczestniczenia w praktykach religijnych,

c) swobodę posiadania świątyń i innych miejsc kultu,

d) prawo osób wierzących do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują (dotyczy to zwłaszcza osób pozostających w szczególnym stosunku podporządkowania - więźniów, żołnierzy, uczniów itp.),

e) prawo rodziców do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego zgodnie ze swoimi przekonaniami - łączy się z tym dopuszczalność nauczania religii w szkole publicznej (pod warunkiem jednak, że chodzi o Kościół lub inny związek wyznaniowy o uregulowanej sytuacji prawnej i że nie dojdzie przy tym do naruszeń wolności sumienia i wyznania innych osób).