HOME
Main Menu
HOME
KADRA
ZAGADNIENIA
KOŁO NAUKOWE
MAPA STRONY

Sejm RP
Senat RP
Prezydent RP
Rada Ministrów RP
Trybunał Konstytucyjny
Sąd Najwyższy
Krajowa Rada Sądownictwa
Rzecznik Praw Obywatelskich
Rzecznik Praw Dziecka
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Państwowa Komisja Wyborcza
Uniwersytet Śląski

WYNIKI Drukuj

GRUPA A9 (I ROK)

WYNIKI KOLOKWIUM Z DNIA 16.12.2015 r. 


307143     13,75 pkt / 15     +4 (+db)

307136     0,25 pkt / 15     2 (ndst)

307342     6,5 pkt / 15     2 (ndst)

307680     10 pkt / 15     3 (dst)

307199     14,75 pkt / 15     5 (bdb)

308343     14,25 pkt / 15     5 (bdb)

300593     0,75 pkt / 15     2 (ndst)

FRANCISZEK ROBAK     12,5 pkt / 15     4 (db)

306667     7 pkt / 15     2 (ndst)

306853     14,75 pkt / 15     5 (bdb)

307216     8,25 pkt / 15     3 (dst)

307276     3,5 pkt / 15     2 (ndst)

307792     2,75 pkt / 15     2 (ndst)

307259     14,5 pkt / 15     5 (bdb)

307200     12,5 pkt / 15     4 (db)

307393     14,5 pkt / 15     5 (bdb)

307164     12,75 pkt / 15     4 (db)

306735     14,75 pkt / 15     5 (bdb)

307210     3,5 pkt / 15     2 (ndst)

307227     11,5 pkt / 15     +3 (+dst)

ALEKSANDRA GRUDNIEWICZ     5 pkt / 15     2 (ndst)

WOJCIECH MICHALAK     7,75 pkt / 15     =3 (=dst) 

 

 

KOLOKWIUM Z KONSTYTUCYJNEGO STATUSU JEDNOSTKI

IMIĘ I NAZWISKO:

 

NR ALBUMU:

 

DATA:

16.12.2015 r.

GRUPA ĆW.:

IX

 

Udziel zwięzłych odpowiedzi na następujące pytania:

 

1. Wyjaśnij, na czym polega różnica między „prawem” a „wolnością”? (2 pkt)

Pojawienie się pojęcia „prawa pozytywne” dało podstawę do rozróżniania pojęć „wolność" i „prawo”:

- o wolności mówimy w sytuacji, gdy władza publiczna ma obowiązek powstrzymania się od ingerencji w działania jednostki (a więc wtedy, gdy mamy do czynienia z prawem negatywnym),

- o prawie - w sytuacji, gdy władza publiczna ma obowiązek podjęcia działań pozytywnych.

Trzeba jednak pamiętać, że różnienie to bywa mylące i na przykład w konstytucji z 1997 roku wprawdzie występuje, ale w sposób nie do końca konsekwentny.

 

2. Wymień trzy podstawowe wymiary równości: (1,5 pkt)

a) w sytuacji prawnej obywateli,

b) w możliwościach wpływania obywateli na proces sprawowania władzy politycznej,

c) w sytuacji ekonomicznej i szansach jej poprawienia.


3. Wymień szczególne aspekty zasady równości, wymienione w Konstytucji RP: (2,5 pkt)

a) oddzielnie formułuje zasadę równości kobiet i mężczyzn (art. 33) oraz nieco dokładniej określa istotę tej równości;

b) wprowadza zasadę równouprawnienia Kościołów i innych związków wyznaniowych (art. 25 ust. 1), trzeba jednak zaznaczyć, iż pojęcie „równouprawnienie" nie jest tożsame z pojęciem „równość";

c) oddzielnie formułuje zasadę równości prawa wyborczego (art. 96 ust. 2; art. 127 ust. 1 i art. 169 ust. 2), co wynika ze związku tej zasady z regulacjami prawa wyborczego;

d) formułuje zasadę równej dla wszystkich ochrony prawnej prawa własności, innych praw majątkowych oraz prawa dziedziczenia (art. 64 ust. 2);

e) gwarantuje obywatelom polskim dostęp do służby publicznej na jednakowych zasadach (art. 60).


4. Wyjaśnij, co oznacza termin „tzw. pośrednie horyzontalne działanie konstytucyjnych praw i wolności”: (1 pkt)

Sytuacje, w których ustawodawstwo szczegółowe niejako przetłumaczyło ogólne zasady konstytucyjne na język konkretnych zakazów i nakazów.


5. Wyjaśnij, na czym polega koncepcja „istoty” praw i wolności: (2 pkt)

Wywodzi się z konstytucjonalizmu niemieckiego. Opiera się na założeniu, w myśl którego w ramach każdego konkretnego prawa i wolności można wyodrębnić pewne elementy podstawowe (rdzeń, jądro), bez których takie prawo czy wolność w ogóle nie będzie mogła istnieć oraz pewne elementy dodatkowe (otoczkę), które mogą być ujmowane i modyfikowane w różny sposób bez zniszczenia tożsamości danego prawa czy wolności. Np. wywłaszczenie jest z natury rzeczy ingerencją w istotę prawa własności, bo oznacza całkowite pozbawienie tego prawa, dlatego wywłaszczenie musi znajdować odrębną podstawę konstytucyjną i dopuszczalne jest tylko za słusznym odszkodowaniem (art. 21 ust. 2). Natomiast ustanawianie różnego rodzaju służebności (np. drogi koniecznej) jest wprawdzie ingerencją w prawo własności, ale skoro nie przekreśla istoty tego prawa, może być ustanowione w drodze ustawy zwykłej (jednak - zgodnie z zasadą proporcjonalności - może być odnoszone tylko do sytuacji o koniecznym charakterze). W myśl art. 31 ust. 3 zd. 2 ograniczenia praw i wolności nie mogą naruszać ich istoty, a tym samym wskazana koncepcja znalazła zastosowanie w polskim prawie konstytucyjnym. Warto dodać, że już wcześniej znalazła była ona odzwierciedlona w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, który odnosił ją zarówno do praw politycznych (wywodząc, że ustanowienie cenzury prewencyjnej stanowiłoby naruszenie istoty wolności słowa, jest więc zawsze wykluczone), jak i do praw socjalnych (całkowite odstąpienie od waloryzacji rent za okres danego kwartału narusza istotę prawa do zabezpieczenia społecznego).


6. Wyjaśnij, na czym polega tzw. dwuwarstwowe pojmowanie norm o prawach jednostki? (2 pkt)

Oznacza to, że każdy przepis konstytucyjny wyrażający konkretne prawo czy wolność musi być rozumiany jednocześnie jako:

- prawo podmiotowe, to znaczy konkretne uprawnienie przysługujące jednostce wobec władz publicznych, a czasem też wobec innych podmiotów;

- wytyczna działania dla całego systemu władz publicznych, wyrażająca określoną wartość, której realizacja jest ogólnym obowiązkiem wszystkich władz publicznych.

Dwuwarstwowe pojmowanie praw i wolności znalazło szerokie rozwinięcie zwłaszcza w doktrynie niemieckiej i w orzecznictwie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego, mówiących o subiektywnym i obiektywnym aspekcie postanowień konstytucyjnych o prawach jednostki.

W polskim orzecznictwie za punkt wyjścia trzeba przyjąć wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 23 marca 1999 roku, w którym wskazano, że niezależnie od subiektywnej (obronnej) treści poszczególnych praw i wolności, wynika z nich także zobowiązanie władz publicznych do podejmowania działań służących ich ochronie. Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie postanowienia art. 38-76 konstytucji ujęte są jako prawa (wolności) w takim rozumieniu. Niektóre zawarte tam unormowania należy traktować wyłącznie jako zasady polityki państwa, z których bezpośrednio nie wynikają żadne prawa podmiotowe jednostki.


7. Wymień, sformułowane w Konstytucji RP, podstawowe zasady odpowiedzialności karnej: (1,5 pkt)

a) nullum crimen sine lege et nulla poena sine lege (art. 42 ust. 1) - nie dotyczy to sytuacji, gdy czyn, w czasie jego popełnienia, stanowił przestępstwo w myśl prawa międzynarodowego,

b) zasada domniemania niewinności (art. 42 ust. 3),                                                                                                       

c) wyłączenie przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości (art. 43), zawieszenie przedawnienia w stosunku do przestępstw nieściganych z przyczyn politycznych, popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych lub na ich zlecenie - do czasu ustania tych przyczyn (art. 44).     


8. Jakie elementy składają się na wolność sumienia i religii, przewidzianą w art. 53 Konstytucji RP? (2,5 pkt)

a) wolność wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru; oznacza to także prawo do prowadzenia życia zgodnego ze wskazaniami wyznawanej religii - szczególną gwarancją w tym zakresie jest prawo odmowy służby wojskowej z uwagi na przekonania religijne (art. 85 ust. 2),

b) swobodę uzewnętrzniania religii - indywidualnie lub zbiorowo, publicznie lub prywatnie - zwłaszcza przez uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach, nauczanie i praktykowanie; łączy się z tym zakaz zmuszania do uczestniczenia lub nieuczestniczenia w praktykach religijnych,

c) swobodę posiadania świątyń i innych miejsc kultu,

d) prawo osób wierzących do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują (dotyczy to zwłaszcza osób pozostających w szczególnym stosunku podporządkowania - więźniów, żołnierzy, uczniów itp.),

e) prawo rodziców do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego zgodnie ze swoimi przekonaniami - łączy się z tym dopuszczalność nauczania religii w szkole publicznej (pod warunkiem jednak, że chodzi o Kościół lub inny związek wyznaniowy o uregulowanej sytuacji prawnej i że nie dojdzie przy tym do naruszeń wolności sumienia i wyznania innych osób).